BEP 1&2 – KVA

Jarig op een zaterdag, ik heb er vele herinneringen aan over gehouden. Vrijdagnacht in de auto naar huis na een Sinterkerstnieuwjaarpaasfeest met collega’s van het werk. Ergens tussen Breda en Utrecht werd ik dan officieel 26 jaar oud en niet veel later lekker thuis in bed. Zaterdagochtend redelijk uit kunnen slapen, maar er moest nog wel even wat gebeuren in de schuur. Daar was de schuur namelijk omgetoverd tot onze jaarlijkse feestschuur en de laatste aankleding moest nog gedaan worden. In de middag nog naar de Primera, want één dag later was Jessie jarig en die hoopt ooit een miljoen te winnen, dus maar een stapel krasloten cadeau. Bij de Beuk aangekomen was de A2 net klaar en was WWSV 1 aan het spelen. Hier en daar werd ik de hele dag gefeliciteerd, dus jarig voelde ik mij zeker. Er was echter maar één cadeau waar ik tevreden mee zou zijn en dat waren twee hele belangrijke punten voor Bep 1 en daarnaast zouden ook de punten voor Bep 2 zeer welkom zijn.

Ondertussen speelde mijn B1 een goede wedstrijd tegen de concurrent in Den Haag. HKV werd vanaf de eerste minuten op achterstand gezet en de hele wedstrijd door werd dit gaatje langzaam groter. De ploeg was onder leiding van Casper klaar voor wederom een overwinning tegen de Hagenezen en mochten dat met z’n tienen vieren. Want het was even puzzelen maar Bart en Jacky zaten met wat gepuzzel ook nog reserve na hun eigen gewonnen wedstrijd. De B1 gaf mij een leuk cadeau door te winnen en de A1 ging de 30 doelpunten voorbij en zorgde ook daarmee voor een ruime overwinning.

Dan breekt de spanning langzaam aan, Bep 2 begint aan de voorbereiding van hun wedstrijd en ik sta wat te schieten langs de lijn. Loepzuiver, series van acht goals op rij vallen als rijpe appelen van de boom, dus met de scherpte zit het wel goed. Jeffrey komt in zijn KVA-trainingspak binnen en samen met Thimo even langs om te lachen. Jeffrey vond de hal er prima uitzien en hoopte dat hij mij eenmalig hoefde te feliciteren vandaag, of dat lukte zou later blijken.

KVA 2 startte ondertussen tegen ons Beppie 2. Vooral via Richard en Mark werd de korf gevonden, maar zij hadden daar alle zweetdruppels voor nodig van hun medespelers. Lynn en Iris moesten alle moeite doen om hun aangeefpositie te verdedigen en Aris werkte zich een ongeluk rondom de korf waarin hij na een stroeve start heerste onder de korf. Rondom die korf wist hij ook nog enkele belangrijke doelpunten te maken. Doelpunten vielen er niet heel veel in het eerste bedrijf maar met een 9-7 voorsprong de rust is was een prima stand.

Na rust werd de voorsprong heel langzaam uitgebouwd. Sanita die overigens na haar wedstrijd in Bep A1 ook bij Bep 2 in de basis startte speelde een prima wedstrijd en pikte na rust haar doelpuntje mee. Het gat met KVA werd zes punten verschil in ons voordeel en waar KVA bij de eerste wedstrijd toen wist terug te keren werd die tegenaanval nu afgeslagen. Mark, Richard en Aris smeten nog wat ballen raak en zorgde met alle anderen, inclusief de invallers voor een 21-16 overwinning en twee hele belangrijke punten. De nummer 7, 6, 5 en 4 uit de poule staan allemaal op een gelijk aantal punten, dus de competitie krijgt nog een spannend slot want niemand wil eindigen op de zevende plaats die tot degradatie leidt.

Alles was tot nu toe perfect voor een verjaardag, maar nu nog zaak om zelf mijn cadeauwens te verzilveren met mijn ploeggenoten samen. Het begin van de wedstrijd was mat, want er werd weinig gescoord. We waren de betere ploeg maar drukte dit nauwelijks in de score uit. Halverwege de eerste helft was er een kantelpunt in de wedstrijd. KVA werd sterker en ging ballen scoren. Max wist bij ons de korf te vinden, samen met Lonneke uit het andere vak. Daar was ook het meeste wel mee gezegd, want waar mijn schot voor de wedstrijd loepzuiver was, maar nu was het een drama. Ook de andere hadden een mindere dag, en daarom kwam Milan voor rust al even in het veld. Met nog één seconde te gaan maakte Thimo een belangrijke buzzerbeater en zochten we met een 13-14 achterstand de kleedkamer op.

Na de rust bleef het wedstrijdbeeld hetzelfde helaas. De ploeg oogde slap, de kansen gingen er niet in en bij KVA nam het geloof in een overwinning toe. Beetje bij beetje liepen ze weg bij ons en ook wissels binnen de lijnen door Max en Robert te wisselen haalde weinig uit. Het was 5 minuten voor tijd wel duidelijk, we gingen niet meer winnen. De laatste minuten knokken leverde nog een paar doelpunten op maar de eindstand van 20-27 geeft genoeg aan. Mijn verjaardagscadeau kwam er niet en als extra domper wint HKV ook en de andere directe concurrent wint van de koploper. De poule is bizar, maar het betekent voor ons dat er nog wedstrijden gewonnen moeten worden. Nog vijf wedstrijden te gaan, dus kansen zijn er zeker nog!

Na afloop van de wedstrijd snel naar huis en daar was nog tijd voor een leuk feestje. Van Koen moest ik weer gaan lachen in plaats van chagrijnig kijken. Pieter zei na afloop van de wedstrijd: ”Snel vergeten en volgende week nieuwe kansen.” Laat ik maar eens luisteren naar beide heren. Hun verjaardagskaart heeft mij overigens meerdere keren aan het lachen gekregen, dus bedankt daarvoor!

Over geluk gesproken, alles zat mee, maar enkel mijn eigen wedstrijd bracht geen geluk. Het kraslot van Jessie wel, want zij won €200,-. Misschien toch geen kraslot moeten kopen en het geluk in onze wedstrijd moeten steken.

Publiek, ik heb niemand meer gesproken, maar blij dat jullie er zo bij waren op mijn verjaardag! Ik zie jullie over twee weken weer en dan hopen we beter spel te kunnen laten zien! Tot dan in ieder geval.

Volgende week reist de selectie af naar Zoetermeer waar ook dan weer twee belangrijke potjes gespeeld gaan worden tegen de Meervogels.

Groetjes, Robert (Bep 1 & 2)