BEP 1/2–DOS (W) 1/2

Wat een week… ik weet even niet waar ik moet beginnen. Medailles, cruciale wedstrijden, wisseling van coaches en heel veel rollen tape…

Laten we chronologisch beginnen. Afgelopen week was het voor de selectie een wedstrijd tegen Achilles. Bep 2 pakte hele belangrijke punten in de strijd om lijfsbehoud. Diezelfde punten leek Bep 1 ook binnen handbereik te hebben, maar in de slotfase pakte Achilles de voorsprong en daarmee de overwinning. Voor Bep 1 dus langzaam wel een situatie waarin het lastig wordt om nog een plek te stijgen. Mede om die reden wordt het bestuur en de TC het erover eens dat ze het contract met Yoram willen stoppen. Namens veel spelers kan ik Yoram melden dat we een leuk seizoen hebben gehad en als ploeg naar elkaar toe zijn gegroeid dankzij jou. De resultaten vielen iets tegen, maar dat was vaak een dubbeltje op zijn kant en dus ook wel een beetje pech kunnen we zeggen. De beide ploegen worden over de trainerswissel ingelicht en Tim Jansen neemt dinsdag de training over. Donderdag wordt bekendgemaakt dat Tim Jansen samen met René Korff de Bep 1 selectie gaat proberen te laten handhaven. Bij voorkeur zonder beslissingsduel natuurlijk, alhoewel er dan twee of drie keer op rij gewonnen moet worden.

Wat is er dan met die rollen tape aan de hand? Nou, Inge mocht aan de bak deze week. Waar er al een aantal spelers wekelijks getapet worden rondom de knieën, kwamen daar nu wat enkels bij. Robert was zaterdag door zijn enkel gegaan tijdens de wedstrijd, Max ging er dinsdag op trainen doorheen en Thimo had om nog onverklaarbare reden ook een dikke enkel. Aan elkaar geplakt met tape en voor mijzelf een dubbel bezoek aan de masseur deze week trainden we wel allemaal op de donderdag ter voorbereiding op één van de drie finales, aldus René Korff.

Vrijdagavond werd er in Amstelveen druk gespeculeerd over mogelijke uitslagen, tactieken en nog veel meer korfbal. Jeffrey (KVA 1), Martijn(ex Bep 2), Randell (Blauw-wit 1½), Thomas(oud Bepper), Thimo(Bep 1) en ik brachten daar de avond door en natuurlijk ook weer allemaal op tijd naar huis.

Zaterdag rond een uur of twaalf gaat dan uiteindelijk de wekker en moet ik snel richting de Beukenkamp, want de B1 moet al vroeg richting Zoetermeer voor ook al een degradatiekraker. Onderweg naar Zoetermeer komt er eremetaal om de hoek kijken, want een verassing op de schaatsbaan zorgt voor 3 medailles bij de dames 3000m en Sjinkie haalt een mooie zilveren plak, een goed begin van de dag! De wedstrijd was overigens een mooie en spannende om te zien, echter werd het een net niet wedstrijd. We verloren het belangrijke duel en de grootste domper was er voor Luke die enigszins ongelukkig tegen een gele kaart aanliep en daardoor pas op het veld weer zal spelen. Later die middag mocht hij Beau in de A1 nog wel even voordoen hoe je een strafworp moet nemen, want Beau deed hem een minuut later precies na. Goed voorbeeld doet volgen!

Na de gemakkelijke overwinning van Bep A1 was het aan Bep 2 de taak om zich nagenoeg te verzekeren van lijfsbehoud. Directe concurrent DOS 2 uit Westbroek werd vorige keer al vrij gemakkelijk aan de kant gezet en dat was ook ditmaal het doel. Tot aan de rust bleef het vrij spannend, want DOS was niet gekomen om zich naar de slachtbank te laten leiden. Het scoorde goed mee en aan de kant van Bep waren het Mark en Spijker wederom die de meeste doelpunten lieten noteren. Verder kwam er natuurlijk nog een rolletje tape aan te pas, want ditmaal ging Isabel door haar enkel. Na een korte tape-sessie kon zij het veld weer in en maakte ze nog een aantal strafworpen af.

Na rust besloot Aad om Rick en Aris in te brengen voor Jeroen en Spijker, want het is tegenwoordig alarmfase 2 en alles voor de overwinning. De wissels pakte prima uit en onder leiding van Rick veerde de ploeg op en had DOS niet veel meer in te brengen. De momenten dat ze het nog spannend maakte kon het meelevende publiek luidkeels juichen als Mark of Rick de korf weer wisten te vinden. De 27-23 uitslag was meer dan terecht en ondanks dat DOS het prima deed kwamen ze net te kort. Het gaatje naar de degradatiestreep is daarmee vergroot tot drie punten en er zijn nog twee wedstrijden te gaan. Volgende week moet Bep 2 afreizen naar het nog puntloze Maassluis om handhaving volledig zeker te stellen. Na afloop van de wedstrijd liet Aad (trainer Bep 2) overigens aan de ploeg weten dat hij niet verder gaat als trainer/coach bij Bep 2. Een keuze die gerespecteerd wordt, maar we zullen Aad als persoon wel gaan missen. Wie de nieuwe trainer/coach wordt is mij volledig onbekend.

De wedstrijd van Bep 2 was er één om je vingers bij af te likken en dat zorgde natuurlijk voor een goede sfeer in de hal. Hoewel ik het publiek langs de lijn wel erg mis voelde we jullie aanwezigheid. De oude Beukenkamp is tot op heden sfeervoller dan de Beuk, maar het publiek deed vandaag zijn best om er het beste van te maken. De spelers van Bep 1 moesten er vandaag ook het beste van maken, want bij verlies is enkel een beslissingswedstrijd het enige redmiddel om niet te degraderen. Bij winst zou de achterstand op de twee concurrenten verkleint worden naar 2 punten (DOS) en 3 punten (HKV).

Met de vaste acht in de basis gingen we van start na het fluitsignaal van een overigens prima fluitende scheidsrechter. Max nam de eerste doelpunten voor zijn rekening en wisselde bij 2-0 naar de verdediging samen met Tessa, Pieter en Thalia in zijn vak. Aan de andere kant waren het Lonneke, Bodyn, Thimo en Robert die het gat moesten gaan vergroten. Het duurde even voordat er gescoord werd en na de 3-1 uit een strafworp van Robert kwam de wedstrijd een beetje los. Aanvallend werd er over veel schijven aangevallen en behielden we vaak de rust om de vrijstaande mensen aan te spelen. Lukte dat niet, dan hebben we altijd nog de mensen die uit een één tegen één actie vrij kunnen komen. Thalia en Bodyn pikte hun doelpuntje mee en ook Robert had zijn vizier deze week ‘wel’ op scherp staan. De ruststand leek 12-9 te gaan worden, maar met een buzzerbeater knokte DOS zich een puntje terug voor rust, 12-10. In de rust pepten we elkaar op en waren we blij dat de tactiek werkte. DOS had eigenlijk niet echt een oplossing voor het feit dat wij de eerste bal achter verdedigde.

Na de rust liepen we uit naar 18-12 en dan wordt er stiekem vooruit gedacht. Zouden we namelijk met meer dan 7 punten verschil winnen, dan was het onderling resultaat in ons voordeel na de verloren uitwedstrijd in Westbroek (34-27). Ondertussen was Mark overigens (aanvallend) ingevallen voor Max en verdedigend nam Max zijn eigen plek weer in. Rick kwam iets later in de wedstrijd op de plaats van Thimo en Thimo kwam er alleen in de laatste minuten nog even in. Rick had zijn vizier bij Bep 2 vlijmscherp en ook in Bep 1 wist hij zeker in de slotfase nog enkele belangrijke goaltjes te maken. Mark was gevaarlijk, kreeg kansen, maar vond alleen de korf via een vrije bal. Desondanks bleven we de voorsprong behouden alleen kwam DOS langzaam dichterbij. Elke keer dat zij echter in de buurt dachten te komen maakte wij weer een doelpunt en zo werd een hele belangrijke 23-21 overwinning geboekt! Volgende week een uitwedstrijd om de hoek tegen het gedegradeerde ZKV. Voor ons een hele belangrijke wedstrijd om de druk op DOS en HKV te houden, dus reis allemaal af naar Zaandam zaterdagavond!

Na afloop van de wedstrijd was het nog gezellig in de kantine en aan die lange, zware maar leuke en volmaakte dag kon ik nog een hele dag terugdenken tijdens mijn werk in het Safaripark. Publiek en reserves ontzettend bedankt, tot snel!
Groetjes Robert