BEP 1-De Hoeve 1

Het is zondagmiddag en ik zit thuis op de bank. Peinzend na te denken over hoe ik zal beginnen aan het verslag van de afgelopen week. Bizarre dingen gelezen en gezien. GroenGeel 1 speelt een fantastisch seizoen, winnen hun poule en verliezen met 40-42 en promoveren niet! DVO 1 moet met elf doelpunten verschil winnen van hun directe concurrent en komen precies elf doelpunten voor vlak voor tijd, maar KCC scoort de laatste minuut en DVO handhaaft niet direct door één doelpunt te weinig. Het is hetgeen wat onze sport zo mooi maakt, wat winnen en verliezen mooi maakt. Alleen het is soms oneerlijk en niet te geloven wat er kan gebeuren.

Velen van jullie waren er gister bij in Gorredijk. Hulde, complimenten, en een diepe buiging voor jullie allemaal. De A1, B1, B2, C1, nog veel meer jeugd in het groen-wit zat op de tribunes. Daarnaast zaten oud-Beppers, opa’s en oma’s, Ereleden, oud eerste spelers, papa’s en mama’s, ooms en tantes, vrienden en nog veel meer groen-witte harten. Trommels maakten de sfeer in de hal, het gezang kwam bij onze kant van de tribune vandaan, het was geweldig, want Bep was veel meer dan alleen die acht spelers in het veld, één club met elkaar!

Rond de klok van half 1 was iedereen in het clubhuis verzameld om te beginnen aan de busreis naar Friesland. De een kwam warm met de auto, de ander moest de gure koude wind trotseren om het clubhuis te bereiken. Max en Kai waren afwezig dit weekend, want maanden terug werd er een gave ervaring geboekt naar Amerika om daar NBAbasketbalwedstrijden bij te wonen. Het was een ritje waar ieder zijn eigen herinneringen aan zal hebben, maar het belangrijkste is dat we heelhuids aankwamen in de sporthal. In de hal hadden we ruim de tijd om in te schieten, rustig met z’n allen te bespreken en de puntjes op de i te zetten voorafgaand aan de ó zo belangrijke wedstrijd. Veertien wedstrijden lang voor handhaving geknokt en die missie was mislukt. Echter kon alles in één wedstrijd rechtgezet worden, maar dan ging dat wel ten kostte van De Hoeve.

De spanning was voelbaar, maar naar aanleiding van een analyse van de beelden was het duidelijk dat wij over het algemeen meer kwaliteit hadden en het betere van het spel. Dus een goed niveau halen vandaag zou tot handhaving moeten leiden. Onder luid gejubel van het publiek begonnen we aan de wedstrijd. Lonneke, Bodyn, Thimo en Robert in de aanval, Mark, Pieter, Tessa en Thalia in de verdediging. De eerste aanvallen waren goed, maar net als vorige week ontbrak het aan de afronding. De Hoeve nam de voorsprong die Thalia met twee doelpunten weer tenietdeed, 2-2. Het werd een wedstrijd waarin de spanning hoog was en het niveau van het spel zeer laag. Onze schutters hadden met inschieten het vizier op scherp, maar in de wedstrijd bleek daar weinig van over. De Hoeve kwam op 4-7 voorsprong en Rick werd binnen de lijn gebracht. Direct scoren Bodyn en Lonneke belangrijke doelpunten en we komen terug in het zadel. De Hoeve komt tot scoren, maar de aanvallen zijn matig en qua spel zijn we de betere. 4-7, wordt 6-7, en we gaan door naar 8-7 en het lijkt het moment om erop en erover te gaan. Tien minuten later is er weinig veranderd aan de stand en de 9-8 ruststand zegt genoeg. Het niveau is niet best, er wordt veel te weinig gescoord.

Na de rust neemt De Hoeve wederom een voorsprong. Maar het gaat gelijk op. Wissels vallen in en worden er weer uitgehaald, het spel ligt een paar keer stil voor een blessurebehandeling en zo kabbelt de wedstrijd voor. Elke minuut wordt het spannender, want we komen dichter en dichter bij het laatste fluitsignaal. Als dan enkele minuten voor tijd de gelijkmaker op het scorebord komt, dan wordt het billenknijpen. De spanning is voelbaar en de aanval scoort een doelpunt. We staan voor! De twee aanvallen daarna worden onschadelijk gemaakt en er wordt zenuwachtig op de klok gekeken. De laatste kans van De Hoeve is aanstaande en met nog 6 seconde op de klok onderscheppen wij de bal. De zaal ontploft, want dit kan niet meer fout gaan. Echter fluit de scheidsrechter en geeft hij een vrije bal aan De Hoeve…. De reden; geen idee tot op dit moment…. De heer die deze vrije bal neemt blijft ijskoud en schiet de gelijkmaker op het bord en we moeten verlengen op het moment dat we dachten dat we er al waren.

De acht die nu binnen de lijn staan moeten het doen. De trommels maken de sfeer weer in de zaal, het “BEPPIE BEPPIE 1 klinkt als muziek in de oren”, gevolgd door “Daar boven op die berg….” Het is vijf minuten verlengen en het doelpunt laat lang op zich wachten.

Mark scoort de ogenschijnlijk verlossende treffer en schreeuwt het uit. De verdediging blijft scherp en geeft geen grote ruimtes weg. De ogen gaan wederom nar de klok. Minder dan één minuut. Minder dan een halve minuut. Met nog 11 seconden gaat de bal over de zijlijn bij De Hoeve. De bal gaat rond, maar een goede kans gaat er niet meer komen. Het wordt een noodschot vanaf het hoekje achterin het aanvalsvak….

De zaal ontploft wederom, alleen nu aan de andere kant, want wederom kruipt de Hoeve met nog 7 tellen op de klok door het oog van de naald. Wederom dachten we stiekem al dat we er waren, maar we moeten weer door…

Het wordt golden goal. De eerste die de korf weet te vinden houdt zijn vereniging in de Overgangsklasse. We krijgen een paar gigantische kansen, die we op trainen met ogen dicht raken, maar vandaag niet. De Hoeve scoort na enkele minuten spelen en het doek valt voor ons. De zaal wordt stil, De Hoeve juicht en het ongeloof straalt van de gezichten af. We hebben verloren… Het sprookjesboek van De Hoeve komt uit met drie miraculeuze ontsnapping in korte tijd…

De stilte, de knuffels, de schouderklopjes…. Ze doen verschrikkelijk veel pijn. Geknokt als leeuwen, de hele selectie heeft hieraan meegewerkt, maar de wedstrijd duurde 2x 5 seconden te lang…

Het applaus voor ons publiek is terecht, want wauw, jullie waren briljant! De wedstrijd verdiende geen winnaar want was van beide kanten niet goed. De spanning heeft gewonnen en de sfeermaker verdienden de overwinning en dat was de supportershoek van BEP!

Conclusie na dit weekend, komend jaar speelt Bep 1 in de 1ste Klasse en daar zullen we onze stinkende best moeten doen om bovenaan te staan na 14 wedstrijden. Met jullie als fantastische supporters achter ons, gaan het in ieder geval leuke wedstrijden worden. Gelukkig kunnen we wel met z’n allen relativeren, want korfbal is zeker een sport, iets waarin we zo hoog mogelijk willen presteren als vereniging, maar er staat altijd iets op nummer 1, plezier! Laten we er met elkaar voor zorgen dat we blijven lachen en daarmee ons beste beentje voor zetten.

We zien jullie komende weken weer op het veld aan de Flevostraat, waar hopelijk geen koude wind meer waait, maar een warm zonnetje aan de hemel staat. We nemen afscheid van het zaalseizoen, met als herinnering een fantastische supportersgroep!

Groetjes Robert,

Namens BEP 1 & 2