BEP 1 – KVA 1

Het winterweer is definitief achter de rug en daardoor zijn de trainingen een stuk draaglijker. Zonder lange broeken, truien, vesten, koude en gevoelloze handen trainen op de dinsdag- en donderdagavond is wel fijn. Vorige week stuntte Bep 2 tegen de koploper en liet Bep 1 juist dure punten liggen tegen de hekkensluiter. Deze week staan er twee wedstrijden tegen directe concurrenten op de planning, beide tegen KVA.

Vroeg op de zaterdagochtend stond de E2 onder leiding van scheidsrechter Luke van Noorden, zonder begeleiding ditmaal. Iets van miscommunicatie en misschien toch ook wel de erg kleine vijver waaruit gevist kan worden. De scheidsrechtercommissie is druk met het laten fluiten en begeleiden van wedstrijden door jeugdleden. Naast deze zoektocht is de grootste ellende de afgelopen weken het vinden van scheidsrechters voor wedstrijden die we ‘terugkrijgen’ van de bond. Wesley Waanders was enkele weken terug onze redder in nood en floot een prima wedstrijd van Bep A2. Ditmaal was het Jeffrey de Deijn die Bep B1 moest fluiten omdat werkelijk niemand anders kon. Met ervaring van het fluiten van E’tjes en verder geen ervaring durfde Jeffrey het aan. Wij waren in ieder geval heel blij met jouw inbreng Jeff! Enkele van onze vaste toppers hebben blessures en dat maakt het moeilijker dan moeilijk om scheidsrechters te vinden, dus ik zou zeggen: “Haal je spelregelbewijs en mail de SRC wanneer je ons een handje kunt helpen met het fluiten van een wedstrijdje.”.

Na de gewonnen wedstrijd van de B1 was het aan de selectie om aan te treden tegen de tegenstander uit Amstelveen. Inmiddels al drie keer troffen KVA en BEP elkaar dit seizoen. Bep 2 verloor tweemaal en won eenmaal van KVA 2, bij Bep 1 zijn de statistieken precies omgekeerd.

Richard zat dit weekend in Londen en Jeroen startte op de bank. Dat betekende dat Iris, Jessie, Kai en Aris in het ene vak startten en aan de andere kant waren het Lynn, Isabel, Jordy en Mark. De A1 spelers, die met overwinning van het veld waren gestapt zaten reserve. Het begin van de wedstrijd ging gelijk op onder leiding van J. van Bruggen. Enkele herhaaldelijke overtredingen gaven vrije ballen aan beide ploegen en daar begon het geroep. “Dat is de zoveelste keer scheids, volgende keer een stip!”. KVA was fysiek, ging alle duels met risico’s aan en het werd toegelaten tot op zekere hoogte. Dan ligt er ineens nog een pen op het veld en Jorrit (KVA) is zo aardig om de scheidsrechter zijn

fluitgerei weer compleet te maken. Het volgende voorval is op het moment dat KVA inmiddels een nipte voorsprong heeft genomen en de rust dichterbij komt. Mark wordt omvergelopen in een actie met de bal, maar behoudt de bal en verwacht een vrije bal te krijgen. Hij kijkt naar de scheids maar krijgt geen vrije bal. Hij staat op en zijn tegenstander staat net te ver van hem af en Mark schiet en scoort: “Dankjewel hè pannenkoek” is nog half te horen tegen de scheidsrechter. Bij 8-11 gaat de kracht en inspanning van de wedstrijd aan Jordy voorbij, hij moet met wederom zijn terugkomende blessure het veld verlaten en Beau komt voor hem binnen de lijnen. Een situatie in de aanval bij KVA, de paal wordt vastgehouden door een heer van KVA, maar de scheids laat doorspelen en er valt een doelpunt, Kai: “Je ziet toch dat hij aan die paal zit!”.

Niet veel later zijn er weer enkele discutabele momenten in de wedstrijd, maar dat is inherent aan de sport. Bij de vakwissel steunt Mark de scheidsrechterscommissie want hij zegt iets tegen de scheidsrechter als: “Dan moet je je spelregelbewijs gaan halen”, niet veel later krijgt hij een berisping van de scheidsrechter. Het spel blijft leuk, de spanning blijft in de wedstrijd, maar KVA blijft nipt aan de leiding en voor de rust nemen ze een voorsprong van vier punten mee naar de limonade.

Ondertussen is de scheidsrechter Cor Mantel ook gearriveerd aan de Flevostraat en maakt zijn praatje met de bekenden op het terras. Na de rust doet Flap er nog een schepje bovenop, “Doorslaan! Dan moet je ook een waarschuwing geven!”, “Kijk eens onder die korf, dat zie je toch man!” De pit zat er zeker in, alleen binnen de lijnen leek het zo nu en dan wat gezapig. KVA wint duels op doorzettingsvermogen en bruut geweld en dan eindig je bij spreekwoorden met kaas van het brood laten eten. Na de rust staat het al snel 13-19 en lijkt het gaatje definitief geslagen. Er volgt een losse veter bij KVA en dat geeft de scheidsrechter de kans om nog even op zijn horloge te kijken en te checken of de tijd op de klok enigszins gelijkloopt. Een wissel bij KVA wordt met het gebaar door de coach aangegeven als een loopovertreding en de scheids kan er samen met de KVA-coach wel om lachen als hij hem verbeterd. KVA gaat lachend naar de overwinning, want het is een hele belangrijke en in het slot van de wedstrijd komt deze niet meer in gevaar.

Tamara en Sanita komen ook nog binnen de lijnen aan de kant van Bep en Tamara pikt nog een doelpuntje mee, 14-20. De wedstrijd wordt afgefloten op 15-22 en dankzij één man hebben er weer ruim 20 korfballers kunnen spelen en een aantal tientallen supporters naar een wedstrijd gekeken. Best een belangrijke man dus.

Door de winst van KVA 2 wordt het weer heel spannend in de poule van Bep 2. Plaats 7 is de plaats waar niemand wil eindigen en het staat momenteel heel dicht bij elkaar. Op dit moment staat Bep 2 één punt boven die gevreesde plek, dus punten halen komende weken is van belang!

Enkele minuten later begint Bep 1 aan een heuse kraker tegen KVA 1. De scheidsrechter zegt “geluk” tegen alle spelers die hem een fijne wedstrijd wensen. Voordat hij influit hoor ik hem zeggen:  Aanvoerders klaar, publiek klaar?” en met een kleine glimlach op mijn gezicht hoor ik het eerste fluitsignaal. De eerste aanvallen zijn aan beide kanten perfect, want binnen 30 seconden is het 1-1. Overtredingen onder de paal worden slim uitgelokt en zo lopen de aanvallen van KVA op niks uit. Daarna duurt het even voor er doelpunten vallen en is het duel echt begonnen. De broers De Jong gaan proberen om Pieter en Max aan banden te leggen, en aan de andere kant is het puntspeler Fabian van KVA die bewust tegen Robert wordt opgesteld met als doel hem uitschakelen.

Kleine verrassing in de eerste helft is dat Robert nauwelijks schiet, want Thalia, Tessa en Thimo vinden vandaag de korf en scoren samen in de eerste helft minstens 4 doelpunten. Het spel is dynamisch, de aanvallen zijn lang en de rebound wordt goed verzorgd. Het is soms even toekijken vanaf de andere kant van het veld, maar het spel geeft vertrouwen. In het andere vak is het Max die zijn geduld beloond ziet worden door het goede reboundwerk van Pieter, die naast het rebounden ook nog enkele belangrijke doelpunten maakt. Naast Max heeft Bodyn haar vizier op scherp staan en straft het matig druk geven van haar dame tot twee keer toe af. Tja, en Lonneke zou Lonneke niet zijn als ze op hele belangrijke momenten weet te scoren.

Het moment dat KVA van 10-6 terugkomt naar 10-9 scoort Lonneke met haar nekschot de 11-9 en breekt de opmars van KVA. Vlak voor de rust is het Tessa die de beste aanval van de eerste helft afrondt en met een 12-9 voorsprong lijken we de kleedkamer in te gaan. KVA nog snel een aanval, maar vlak voordat zij schieten gaat het fluitje voor de rust. Het snel genomen schot gaat er nog in, maar hij telt niet, aldus de scheidsrechter. KVA is woedend, “hij doet dit gewoon expres, laat hem maar!”.

Verdedigend maken we in de tweede helft wat foutjes en komt KVA bijna langszij via vrije ballen. Echter is de aanval de hele wedstrijd bijna constant en zo blijven we op voorsprong. Uitspraken van de scheids die zijn blijven hangen bij mij zijn: “Niet doen” als toelichting op een bal op een voet bij één van onze dames. Daarnaast werd geklaag snel weggewerkt met “Jij bent fout, niet ik!”. Het commentaar viel aan beide kanten mee en echt bepalend was de scheidsrechter niet vandaag, dan even terug naar de wedstrijd. Als het ene vak een momentje niet scoort is het bij de vakwissel direct het andere vak dat scoort en zo houden we grip op de wedstrijd.

Aanvallen van ons blijven regelmatig omgezet worden in doelpunten en de terugkeer van KVA in de wedstrijd wordt afgeslagen. KVA wisselt en de scheids roept nog “Is er wel iemand die dit allemaal bijhoudt?”, maar op het veld geen jurytafel. Ondertussen breekt het zonnetje nog even door en kunnen de supporters eindelijk genieten van mooi weer gecombineerd met een overwinning van Bep 1. Het laatste fluitje klinkt van Cor Mantel en 22-16 is de eindstand.

Een belangrijke overwinning met oog op de gevreesde 7de plaats. Onderaan staat KCR met drie punten, dan KVA op vijf punten, daarboven staan Die Haghe, DOS en Bep op negen punten. Er is dus wat lucht, maar we moeten zeker nog aan de bak. De tegenstander van volgende week is de koploper, maar daar schijnen wat blessures te zijn. DOS Kampen wint namelijk dit weekend 22-12 van de koploper, dus aan ons de opdracht om dezelfde stunt als DOS uit te halen.

En dan zodra je bijna klaar bent met het typen van je verslag een nieuw appje in de SRC-app. Bep 3 heeft geen scheidsrechter opgetrommeld voor de wedstrijd van Bep 5 deze zondag. Dit soort situaties willen en MOETEN we gaan voorkomen met z’n allen. Een wedstrijd fluiten kan iedereen en daar helpen we jullie graag bij.

Publiek, reserves en scheidsrechters ontzettend bedankt voor jullie aanwezigheid. Er wacht ons een hele mooie zonnige week, dus ik zou zeggen dat dat ideaal weer is om komend weekend een wedstrijdje proberen te fluiten. Ouders, ook jullie mogen natuurlijk een keer een jeugdwedstrijd fluiten! Zaterdag 12 mei speelt de selectie pas weer een wedstrijd aan de Flevostraat, tot die tijd dus genoeg momenten om je spelregelbewijs te halen.

Tot later!

Groetjes Bep 1 & 2