BEP D2 – HAARLEM D2

De dag waar we allemaal naar uit hadden gekeken, was aangebroken. De eerste officiële wedstrijd van de D2 onder leiding van twee toppers Beau en Quinty.

Het hele team was compleet en je kon al aan ze zien, dat ze er zin in hadden. Dat is de juiste instelling. De coaches hadden hun kinderen voor de wedstrijd meegenomen naar de kleedkamer. Daar kregen ze te horen wat ze moesten gaan doen. Op het veld aangekomen, eerst nog even wat ballen gooien, en toen kon de wedstrijd beginnen. Ze waren nog maar net begonnen en het begon heel hard te regenen. Zou dit een voorteken zijn? Geen idee.

Voor het feit dat de meeste van de D2, nu voor het eerst op een groot veld speelde, ging het echt super goed. Het leek net alsof ze al jaren met elkaar in het team zaten. Vanaf de zijlijn, erg leuk om te zien. Ik moet zeggen, dat Bep en Haarlem erg aan elkaar gewaagd was. Het ging over en weer. Eigenlijk speelde ze allebei erg goed. maar beide teams kwamen helaas niet tot scoren. Pas aan het einde van de eerste helft, had Haarlem mazzel en kon de 0-1 scoren.

Na de peptalk die ze in de rust hadden gekregen, maakt Bep zich op voor een mooie tweede helft. En die kwam er ook. Wat speelde ze goed naar elkaar over en wat stonden ze super te verdedigen. Iedereen liet zijn eigen kwaliteiten zijn. Ze trokken zich niks aan van de schreeuwende ouders langs de lijn, maar trokken hun eigen plan. Ondanks het goed naar elkaar overspelen, kwam het voor Bep helaas niet tot scoren. Haarlem kreeg helaas wel de mogelijkheid om nog 3 punten te scoren in de tweede helft. Helaas is daarom ook de eindstand 0-4 geworden. Maar zelfs na het laatste fluitsignaal, zag je aan hun gezichten, dat ze lekker gespeeld hadden. En dat hadden ze ook.

Ik durf wel te zeggen dat iedereen langs de zijlijn super trots is op de gehele Bep D2 ( incl. Coaches ). Aankomende week nog even twee keer trainen, en dan klaar maken voor de volgende derby bij Apollo in Heerhugowaard.

Tot volgende week!!!

Groetjes van een trotse vader langs de zijlijn.