De laatste zaalwedstrijd van het seizoen moest er nog tegen Apollo F1 gespeeld worden. Voor BEP stond er niet veel meer op het spel dan de eer, maar Apollo stond gedeeld eerste en moest winnen om gedeeld kampioen te worden met DSO. BEP heeft een wisselvallig seizoen, zo werd vorige week nog verloren van de nummer laatst, maar een paar weken geleden wisten onze kanjers wel te winnen van DSO die dus bovenaan staat. De uitwedstrijd tegen Apollo was nipt verloren gegaan met 7-6 dus er was nog wat goed te maken. Apollo kwam al wat gespannen binnen, een lange preek van de coach en bijna niet inspelen, misplaatste arrogantie werd al gefluisterd in het BEP-publiek, dat moest afgestraft worden. Verder had Apollo een meisje mee die wel heel erg lang was, dat kon toch bijna geen F-je meer zijn. Misschien maar leeftijdscontrole invoeren. Het was duidelijk dat ze alles uit de kast hadden gehaald om te winnen. Er gingen ook nog geruchten dat er een poging tot matchfixing werd gedaan, nu zijn de ouders van de F1 echter zo rijk (ze zijn nog bezig met het opmaken van hun guldens) dat dit natuurlijk niet ging werken.
In het eerste kwart stonden Noortje en Koen wissel en speelden Siem, Joep, Zoë en Tijn. BEP schoot uit de startblokken en Apollo kreeg alle hoeken van het veld te zien. Siem maakte al heel snel mooi de 1-0 en vervolgens maakte Joep de 2-0 en de 3-0. Het uitpubliek was het niet eens met de scheids die streng maar rechtvaardig floot en BEP een aantal strafworpen gaf. Apollo maakte de 3-1 en het uitpubliek vond dat zelfs de scheids toen ging tijdrekken. Zoë maakte prachtig een strafworp om er 4-1 van te maken en Joep maakte zelfs de 5-1. Daar sta je dan als kampioenskandidaat, 5-1 achter na het eerste kwart, die kwam hard aan, het uitpubliek zat al met witte zakdoekjes en waren doodstil. Het BEP-publiek zong uit volle borst “het is stillllllll, aan de overkant” om de sfeer er nog even goed in te brengen voor het tweede kwart.
Daarin stonden Tijn en Joep wissel en speelden Noortje, Zoë, Koen en Siem. Apollo had het geheime wapen ingezet van 1.98 meter maar daar wist BEP goed omheen te spelen. Ondanks dit geheime wapen en de extra sterspeler van Apollo weet BEP heel knap stand te houden in dit kwart. Het werd eerst 5-2 voordat Koen de 6-2 maakte. Het werd toch 6-3 maar Noortje bepaalde de eindstand bij rust op 7-3. Maar de doelpunten maak je ook samen, nog veel knapper was de wijze waarop er in dit kwart tegen 5 spelers van Apollo werd gespeeld. Onze toppers zaten stuk voor stuk overal tussen en speelden supergoed over. In de rust probeerde de coach van Apollo de boel nog te redden, er is na de wedstrijd een leeg flesje epo gevonden, we kunnen het niet bewijzen maar het vermoeden is dat de inhoud in de bidons van Apollo is beland.
In het derde kwart stonden Siem en Zoë wissel, Tijn, Joep, Koen en Noortje moesten proberen de voorsprong vast te houden tegen nog steeds een extra speler van Apollo. BEP had het erg zwaar, opeens werden de ballen niet meer zo goed overgespeeld en gevangen en Apollo scoorde de 7-4, 7-5 en 7-6. Ze waren erg fel en bleven de grens opzoeken van wat de scheids zou goedkeuren. Koen kreeg een strafworp en ondanks de druk en fluitende en schreeuwende uitsupporters maakte hij deze knap na de gouden tip van coach Tom om hem bovenhands te nemen, 8-6. Apollo bleef echter de betere in dit kwart, en ze maakten de 8-7 en 8-8. Dat beloofde wat voor het laatste kwart. De uitsupporters waren inmiddels weer tot leven gekomen, ze begonnen nu terug te zingen “helemaal niets, helemaal niets, helemaal niets in Purmerend…” (dat wisten wij al maanden overigens). Ze waren blijkbaar vergeten dat het dankzij BEP was dat ze uberhaupt nog kampioen konden worden, want waar ze zelf hebben verloren van DSO kon BEP daar wel van winnen, maar goed een heel spannend 4e kwart stond ons te wachten.
Joep en Koen als wissel, Tijn, Siem, Zoë en Noortje moesten de overwinning binnen gaan halen. De epo was uitgewerkt, het ging gelijk op en het was erg spannend. Ook BEP ging feller spelen waardoor Apollo een aantal strafworpen kreeg die er niet ingingen. Uit het niets maakte Tijn vervolgens een mooi afstandsschot, 9-8 voor BEP. Toen werd de druk nog verder opgevoerd en Apollo ging alles of niets spelen en maakte helaas gelijk 9-9 met nog een paar minuten te gaan. Terwijl het uitpubliek schuimbekkend op de tribune zat lukte het BEP niet om onder de druk uit te komen, het bleef spannend tot de laatste seconde. En in die allerlaatste seconde werd er van afstand geschoten, hij ging richting korf……….maar ging mis voor Apollo, 9-9 was dus de eindstand.
Ook in dit kwart werd er heel knap gestreden, Zoë heeft als een leeuw gevochten tegen dat meisje dat in het 4e kwart zelfs tot boven de 2 meter gegroeid was, en ook de anderen bleven alles geven om in elk geval dat punt te halen. Er werden ook nog strafworpen genomen, maar toen liepen we al in polonaise naar de bar dus dat is ons even ontgaan. Maar goed, het was natuurlijk sneu voor de spelers van Apollo, maar wat hebben onze BEP-ers het goed gedaan. Elke wedstrijd gaat het weer een stukje beter en jullie hebben er zichtbaar plezier in. Hartstikke goed gedaan, als het in het veldseizoen elke wedstrijd zo goed gaat worden jullie misschien wel kampioen.
