Het is 21 december, afgelopen donderdag werd er al niet meer getraind vanwege de vele kerstdiners en bijna heel BEP was al lang en breed aan het genieten van de kerstvakantie. Terwijl de rest nog even op de valreep kerstcadeautjes aan het halen was of misschien wel de laatste voorbereidingen troffen voor het gourmetten moesten onze toppers van de D2 gewoon nog een wedstrijd spelen. Deze ploeg hadden we al een keer op bezoek gehad en hoewel dit toch een vrij duidelijke overwinning voor de tegenpartij was, hadden de coaches toch stiekem wel het idee dat er wat te halen viel. Vanwege vele vakanties startten we met een gehavend team, Dyllan, Thara en Sara konden er helaas niet bij zijn, dus waren Do, Laurens (en Maurits in geval van blessures) met ons mee. Al vroeg moesten verzamelden we in de parkeerplaats van de Beuk en nadat iedereen compleet was konden we vertrekken. Als enige team met de groen-witte shirts wat vandaag mocht aantreden hadden we natuurlijk wel wat te bewijzen. Daarnaast hadden we hiervoor ondanks een aantal sterke wedstrijden nog geen 1x gewonnen. Kortom, er stond genoeg op het spel.
Volledig in D2 stijl verliep het allemaal nog redelijk chaotisch, Ruben vergat een broekje maar kon er gelukkig 1 lenen van Maurits (ook de bank is dus van onschatbare waarde), coach Beau was heel enthousiast begonnen met de bespreking terwijl Bram nog helemaal niet aanwezig was en de eerste 3 minuten van de bespreking werd besteed aan het kiezen wie bij het voordoen de paal mocht spelen. Desalniettemin was te merken dat de kinderen van de D2 het toch allemaal maar spannend vonden. De opstelling was als volgt: in de aanval begonnen Tess, invaller Do, Ruben en Brent en in de verdediging begonnen Jill, Iris, Bram en Lenny. De scheidsrechter floot in en vanaf minuut 1 was iedereen bloedfanatiek, hopelijk 1 van de voornemens voor 2020 want dit maakte het een hele leuke wedstrijd om te zien. Ondanks dit fanatisme opende KZ de score en kwamen zij zo op 1 – 0. Snel hierna wist echter Brent ook te scoren, dit was al bijzonder want wij hebben genoeg wedstrijden gehad dat er helemaal niet gescoord was. Sterker nog, tot dusverre waren er in de zaal maar twee doelpunten gemaakt dus deze werd door iedereen, inclusief het publiek, uitbundig gevierd. Naast het doelpunt van Brent werd er aan de andere kant ook geweldig verdedigd, Jill en Bram haalden op belangrijke momenten de ballen er tussenuit, Iris pakte geweldige verdedigende rebounds en het meisje waar Lenny tegen stond had niks te vertellen in de aanval.
Terwijl er nog wat tips werden gegeven aan de verdediging kon er alweer gejuicht worden, invaller Do had namelijk de 1 – 2 gescoord en dit was onze allereerste voorsprong van het seizoen. Terwijl in de groepsapp deze prestatie gedeeld werd met de thuisblijver deed Brent met behulp van zijn vakgenoten Ruben en Tess nog een duit in het zakje en stond het alweer 1 -3. De coach van KZ roept haar meiden nog even bij elkaar om ze op te peppen en dit heeft een groot succes, Ze scoren de aansluitingstreffer en de gelijkmaker voordat er van functie gewisseld word. Een echte, bloedstollende wedstrijd dus. Gelukkig is Iris in bloedvorm op de doorbraak en maakt zij het leven van haar tegenstander zuur. Terwijl de andere drie zich rot werken om alles goed te organiseren rondom de korf weten zij en Jill talloze kansen te creëren in de 1-tegen-1 voor de korf. Deze sterke aanvallen zorgen ervoor dat we met een voorsprong van 4 – 5 kunnen rusten.
In de rust is te zien dat ons grootste doel al is behaald. Iedereen heeft rode koppies van het rennen en het werken voor elkaar en dat was wat we vooraf hadden afgesproken. Coach Beau vertelt nu al heel trots te zijn, maar dat we nog veel meer uit de wedstrijd kunnen halen. Het team benoemt nog even wat dingen die beter kunnen en we leggen ook zeker de nadruk op hoe goed we aan het spelen zijn en dan luidt het fluitsignaal van de scheidsrechter alweer. Hoewel we met goede aanvallen de rust uitkomen is het toch KZ dat de aansluitingstreffer maakt. Hiermee staat de stand weer op 0 – 0 als het ware en is alles voor iedereen weer mogelijk. Maar Brent heeft in de eerste helft verschrikkelijk goed gespeeld en zijn twee doelpunten smaken naar meer. De scheidsrechter gaf al eerder een vrije bal mee, alleen dit begrepen wij dit niet en verliep dit niet vlekkeloos, maar een strafworp weten wij wel raad mee. Brent maakt deze af en brengt ons op een voorsprong van 5 – 6.
Ook Do die een geweldige wedstrijd speelt en zelfs wat wissels van de tegenstander afdwingt maakt nog een doelpuntje waardoor we weer op een comfortabele voorsprong van twee punten komen. Er word weer van functie gewisseld en omdat Laurens zo lief was om ons te komen steunen in zijn vakantie werd besloten dat hij in deze spannende wedstrijd nog 12.5 minuutjes mee mocht doen. Aanvallend mocht deze jongen uit de E1 meedoen, maar dat hij van een leeftijdscategorie lager was, was zeker niet te merken. Hoewel KZ nog een doelpuntje wist mee te pikken, ging Laurens sneller dan het licht zo’n 10x langs zijn tegenstander. Hier kwamen twee doelpunten uit en omdat Iris ook nog een mooi doelpunt wist te scoren bracht dit aanvalsvak de stand op 6 – 10. Hoewel in de groepsapp door de thuisblijvers het feestje al gevierd werd, was in de zaal tot op de laatste seconde de spanning nog om te snijden. KZ wist namelijk in rap tempo nog een 7 – 10 eruit te krijgen en de gehele aanhang van de D2 kon het allemaal nog niet helemaal geloven.
Pas toen de scheidsrechter affloot barstte de ontlading los. De kinderen klapten even naar hun ouders alsof ze elke week zo’n topresultaat neerzetten maar ik denk dat iedereen diep van binnen toch wel even heel trots was op onze prestatie. De eerste overwinning is in de pocket, naar mijn mening een prachtig kerstcadeau. Do en Laurens bedankt voor het invallen en Maurits bedankt voor het reserve zitten en het uitlenen van de broek natuurlijk. Voor iedereen verder de beste wensen voor een geweldig 2020 en dat er nog vele overwinningen tussen mogen zitten.
Groetjes van apetrotse coach Beau.